نور باده
مرا ز وصل تو حاصل بجز تمنا نیست
شب فراق تو را روز وصل، پیدا نیست
اگرچه حسن فروشند مه وشان به کمند
چنین صفت که تو داری به روی رعنا نیست
اسیر خویش گرفتی، چه جای سرزنشست
مرا فغان ز ستمهای یار تنها نیست
من آن نیم که ز راز تو دم زنم، چون نی
بیان کند که چه بودست، ناشکیبا نیست
دریغ و درد که از دست رفت این بیمار
کسی به فکر پرستاری دل ما نیست
به روی لاله وشان میخوریم باده ناب
نشاط دهر طلب کن که عشق دانا نیست
شنیده ام سخنی خوش ز پیر میکده دوش
ز خویش من نشناسم منی که با ما نیست
چو توبه در ره عشق آبگینه بر سنگست
دلست و قطره خون این که سنگ خارا نیست
بیا و فال نکو زن که یار باده فروش
ز نور باده مگر جلوه اش هویدا نیست؟
میرزا جلوه گیلانی (فربود شکوهی)
از شبکه تماشا - وابسته به سازمان صدا و سیما در برنامه هفت ترانه خوانده شد.
دکتر فربود شکوهی (جلوه) از نویسندگان و سَرایندگان ایران است که هم در پهنه غزل و هم در پهنه فلسفیسرایی در میان ادبدوستان پارسیزبان نامآشنا است. شیوه نویِسِش ایشان «پارسی سره» است. وی را بنیادگذار فلسفیسَرایی ایران بدانند.