"جلوه شوق" - گزیده دیوان غزلیات جلوه

هنوز از نوشتن بخش پیشین چند روزی نگذشته بود که روز شنبه ساعت ۱۹:۳۲ عزیزی زنگ زد و گفت که کنسرت استاد شجریان می روید؟! او نگذاشت که پاسخی دهم و گفت: خودروی یکی از دوستان حین رفتن به کنسرت استاد خراب شده است و نمی تواند بدانجا برود!

هنوز هم نمی دانم که چطور خود را در ساعت ۲۰:۰۰ به سالن وزارت کشور رساندم و چشم بر هم زدنی خود را در برابر گروه نوازندگان و خود استاد دیدم. صوت دلنشین ایشان با هم آوایی گروه شهناز و سروده های استادانی چون سعدی و حافظ و مولانا مرا برد . به آن جا برد که باید می برد. زیرا خمار صد شبه ای داشتم که در پی شرابخانه می گشتم و از جام شراب ایشان جرعه ها نوشیدم از جام روان افزای دوست نیز هم. جرعه ای که هنوز مستم.

سپاس فراوان می گزارم او را

که صدایم را شنید و خواسته ام را پاسخ گفت

و باز او را از دل می ستایم

و باز...

بی سبب نبود که بیت زیر در گوشم چنین نجوا می کرد:

ای شوخ شیرین کار من یک دم بیا اندر برم

این خرقه تزویر  را  یک  باره  از تن  بر  درم

وه که چه شیرین است رسیدن ناباورانه به خواسته ای که دوستش می داری!

شما نیز چنین تجربه ای داشته اید؟

نوشته شده توسط فربود شکوهی - جلوه در ساعت موضوع خبر | لینک ثابت