"جلوه شوق" - گزیده دیوان غزلیات جلوه

هنوز از نوشتن بخش پیشین چند روزی نگذشته بود که روز شنبه ساعت ۱۹:۳۲ عزیزی زنگ زد و گفت که کنسرت استاد شجریان می روید؟! او نگذاشت که پاسخی دهم و گفت: خودروی یکی از دوستان حین رفتن به کنسرت استاد خراب شده است و نمی تواند بدانجا برود!

هنوز هم نمی دانم که چطور خود را در ساعت ۲۰:۰۰ به سالن وزارت کشور رساندم و چشم بر هم زدنی خود را در برابر گروه نوازندگان و خود استاد دیدم. صوت دلنشین ایشان با هم آوایی گروه شهناز و سروده های استادانی چون سعدی و حافظ و مولانا مرا برد . به آن جا برد که باید می برد. زیرا خمار صد شبه ای داشتم که در پی شرابخانه می گشتم و از جام شراب ایشان جرعه ها نوشیدم از جام روان افزای دوست نیز هم. جرعه ای که هنوز مستم.

سپاس فراوان می گزارم او را

که صدایم را شنید و خواسته ام را پاسخ گفت

و باز او را از دل می ستایم

و باز...

بی سبب نبود که بیت زیر در گوشم چنین نجوا می کرد:

ای شوخ شیرین کار من یک دم بیا اندر برم

این خرقه تزویر  را  یک  باره  از تن  بر  درم

وه که چه شیرین است رسیدن ناباورانه به خواسته ای که دوستش می داری!

شما نیز چنین تجربه ای داشته اید؟

نوشته شده توسط فربود شکوهی - جلوه در ساعت موضوع خبر | لینک ثابت

باز هم افسوس همیشگی برایم تکرار شد. خیلی دوست داشتم به کنسرت استاد شجریان بروم. اما باز هم بخت یارم نشد.

چند روزی است که این بیت مرا رها نمی کند و همه جا در گوشم چنین نجوا می کند:

ای شوخ شیرین کار من یک دم بیا اندر برم

این خرقه تزویر را  یک  باره  از تن  بر  درم

...

نوشته شده توسط فربود شکوهی - جلوه در ساعت موضوع خبر | لینک ثابت

امروز یک شنبه ۰۶/۰۸/۱۳۸۶ به سالن اجلاس سران کشورهای اسلامی- تهران برای شرکت در کنگره هشت صدمین زاد روز مولانای عزیز و خوب می روم.

دم در ورودی این قدر آدمی را می گردند و به سخن بچه های جبهه چک و خنثی راه می اندازند که از شرکت در این گونه نشستها هماره گریزانم. بیرون در حدود ۳۰ نفر چشم به راه ورود هستند که به خاطر نداشتن کارت دعوت حق شرکت در نشست مولانا را ندارند؟! گویی که مولانا از آن نژاد و طبقه ویژه ای است و اینان از نژادی دیگرند!

پس از بازرسی به درون سالن راهنمایی می شوم. جوان خوش سیمایی به من خوش آمد می گوید. شاد می شوم و در دل آموزش بر خورد انسانی را به کارکنان مسئول این گونه برنامه ها آفرین می گویم. ای کاش در دیگر مکانهای دولتی و نادولتی چنین برخوردهایی رواج یابد و به مشتریان و ... چنین کنند.

در سالن کسان شرکت کننده حدود ۱۰۰ نفر و بسیار خالی است.( تصویر برداری از تلویزیون به دوستش می گوید: کچلی سالن زیاد است!) از این کسان هم حدود ۵۰ نفر از مقامات سیاسی و ... و خبرنگاران رسانه ها و ... است! از مسئول حراست که کنارم ایستاده است می پرسم که چرا  این سالن این اندازه خالی است و چرا مردم نیستند؟ می گوید که مسایل امنیتی باید به سختی رعایت شود. آخر اینها از مقامات بلند پایه کشور هستند و مردم را راه نمی دهند. بی اختیار یاد مرحوم یغمایی استاد ادبیات دانشگاه تهران افتادم. روزی او برای نشستی دعوت شد و به هنگام ورود دم در آن جا نشست. مجری برنامه در بلندگو گفت که استاد مقامتان بلند است و بیایید و بالا نزد ما بنشینید. ایشان هم با فروتنی پاسخ داد:" بالا آن جایی است که من می نشینم (و نه آنجایی که شما گفتید و هستید. بالا و بلند بودن همانا با مردم بودن و در کنار مردم بودن است). همین!"

به ساعتم می نگرم. خدا را سپاس که نشست در ساعت پیش بینی شده آغاز شد و آقای حداد عادل بر جای خود ( یعنی رییس نشست) نشست و آقای منصوری-خواننده قرآن را به خواندن آن فراخواند. به راستی قرآن را به زیبایی می خواند. غرق شنیدن صدای خواندن قرآنش شدم و در حال خود فرو رفتم که نفهمیدم که کی خواندنش به پایان رسید. بدون هیچ دیباچه ای مردی از جلوی چشمانم بر خواست و آرام بر صندلی رو به رویمان نشست و به ناگام صدای جادویی نی به آسمان برخواست.

فضای اندیشه ام از سخن مولانای بزرگ پر شد :

بشنو این نی چون حکایت می کند - وز جدایی ها شکایت می کند

کز نیستان تا مرا ببریده اند - بر نفریم مرد و زن نالیده اند

و ...

حالم شگفت و نگفتنی است. یک چشم بر استاد ناهید نی نواز و چشم دیگر بر استاد ذوالفنون سه تار زن که در گوشه دیگری در کنارم نشسته و چشمانش را به آرامی بسته است و صدای تحریر استاد شجریان در گوش هوشم غوغای عشقبازانی به راه انداخته است که نشاید گفت.

تا این جای نشست به خوبی گذشت . اما پس از آن سخنرانی هایی که به درد عارف و عامی نمی خورند و در همه نشستها بازآوردی خسته کننده دارند . سخنرانها می گویند که مولانا از آن همه جهانیان است و کسی نمی تواند بگوید که مولانا از آن گروه ویژه ای است. یاد صحنه هنگام ورودم و قیافه هایی افتادم که التماس کنان اجازه ورود می خواستند و راهشان نمی دادند!!!!

برآنم که از مجلس به در شوم  و با خود می گویم اگر مولانای خوب ما نیز این جا بود از مجلس بیرون می رفت و شاید با دیدن صحنه های ورودم اصلا وارد نمی شد! گفتم بمانم و ببینم که چه می شود.

نگاهی به کارت دعوت ۵ سطری نشست می اندازم. با دیدن سه نادرستی در آن حالم به هم می خورد و بهتر می بینم که از مجلس بیرون بروم.

حین بیرون آمدن باز با خود می گویم این نشستی که جهانی است و یک سوی آن سازمان جهانی یونسکو و سوی دیگر دولت ایران است چرا این اندازه در سطح پایینی برگزار می شود؟

 مولانای مهربان کسی است که به راستی در اندیشه همه فارسی زبانان - چه بخواهیم و چه نخواهیم  - چنان رخنه کرده است و بیرون شدنی نیست. از کودک دبستانی گرفته تا عارف وارسته برخی از واژگان و اصطلاحاتی را بازگو می کنند که از او است و شاید خود نیز ندانند.

این نشستی که امروز من می بینم گویا بیشتر به  خاطر این است که بگویند ایران نیز کاری کرد و از ترکیه عقب نماند و گرنه اگر این جشن را به مردم واگذار کنند سراسر ایران شور و غوغا می شود.

زاد روز مولانا جشن ملی است.

مگر چه کم از جشن عاطفه ها دارد؟ مگر این همان مولانایی نیست که عاطفه هایمان را بر انگیخت! کیست که این غزل مولانا را شنیده و با آن اشک نریخته و زندگی نکرده باشد:

                  کجایید ای    شهیدان    خدایی؟          بلا جویان دشت کربلایی 

                  کجایید ای سبک روحان عاشق ؟         پرنده تر ز مرغان هوایی

                  کجایید ای    شهان      آسمانی؟         بدانسته فلک را در گشایی

                  کجایید ای  ز جان  و جا رهیده ؟            کسی مر عقل را گوید کجایی؟

                  کجایید ای  در زندان  شکسته؟            بداده وامداران  را  رهایی

                  کجایید ای  در مخزن    گشاده؟            کجایید ای نوای بی  نوایی؟

                  در آن بحرید کین عالم کف اوست          زمانی بیش  دارید  آشنایی

                  کف دریاست صورتهای عالم               ز کف بگذر اگر اهل  صفایی

                 دلم کف کرد کین نقش سخن شد       بهل نقش و بدل رو گر زمایی

                 بر آ ای شمس تبریزی ز مشرق           که اصل اصل اصل هرضیایی

بگذارید مردم خود با زبان مولانای جان چونان شبانان سخن بگویند و زندگی کنند:

ديد موسي يك شباني را به راه

كو همي گفت اي خدا و اي اله

تو كجايي تا شوم من چاكرت!

چارقت دوزم،كنم شانه سرت!

جامه ات شويم،شپش هايت كشم!!!

شير پيشت آورم اي محتشم!

دستكت بوسم بمالم پايكت!

وقت خواب آيد بروبم جايكت!

اي فداي تو همه بزهاي من

اي به يادت هي هي و هيهاي من

 چرا چون موسی می شوند و سد راه مردمی کردن جشن مولانای خوبمان را می کنند؟

چرا برای آزادی زندانیان در بند - از تالار بزرگ کشور گرفته تا هنرمندان دولتی و نادولتی بهره گرفته می شود؟ و برنامه های چندین ساعتی تلویزیونی برگزار می شود و برای شرکت گسترده در این گونه مراسم - سپاس خدای را که کم نیز نیست- فراخوان داده می شود. اما برای آزادی ما انسانهای زندانی در بند نفس و تن هیچ خبری و کوششی نیست؟ بگذارید که مولانای بزرگ و چونان او ما را به خدا بخوانند. هنوز صدایش از پس هشت صد سال در گوش همه ما موج می زند :

بمیرید  بمیرید در این عشق بمیرید
در این عشق چو مردید. همه روح پذیرید

ماه رمضان فرصتی دست داد تا دوستان نویسنده و شاعرم را بار دیگر زیارت کنم. از همین جا از دوست مهربان آقای سید ضیا شفیعی که مرا برای شرکت در این جمع دوستانه دعوت کردند دوباره و چند باره سپاسگزاری می کنم.

جلوه - کت و شلوار خاکستری

نوشته شده توسط فربود شکوهی - جلوه در ساعت موضوع خبر | لینک ثابت

سایت ققنوسان که سایتی ادبی و هنری است دو غزل از جلوه را درج کرده است. در همین جا از این عزیزان سپاسگزاری می کنم.

سایت ققنوسان

نوشته شده توسط فربود شکوهی - جلوه در ساعت موضوع خبر | لینک ثابت

دوستان مجله خانه و خانواده بزرگواری گردند و غزل شماره ۶۳ اینجانب را در مجله وزین شان چاپ کردند که از این عزیزان سپاسگزاری می کنم.

مجله خانه و خانواده - سال ۱۱ - شماره ۱۴۶ - شهریور ماه ۱۳۸۶ - صفحه ۵۰

نوشته شده توسط فربود شکوهی - جلوه در ساعت موضوع خبر | لینک ثابت

مسئولین سایت خاوران غزل ساقی را از جلوه درج کرده است. در همین جا از ایشان سپاسگزاری می شود.

غزل ساقی در سایت خاوران

نوشته شده توسط فربود شکوهی - جلوه در ساعت موضوع خبر | لینک ثابت

به تازگی مسئولین سایت آوای آزاد مجموعه ای از سروده های جلوه را در سایتشان قرار دادند که در همین جا از ایشان سپاسگزاری می شود.

گزیده دیوان اشعار جلوه

نوشته شده توسط فربود شکوهی - جلوه در ساعت موضوع خبر | لینک ثابت

یکی از سروده هایم را ماهنامه سیاسی اجتماعی و هنری مشعل چاپ کرده است این ماهنامه در هلند چاپ می شود.

ببینید و بخوانید

نوشته شده توسط فربود شکوهی - جلوه در ساعت موضوع خبر | لینک ثابت

پیش از این در کنگره سلمان ساوجی با یک مقاله شرکت کردم و این مقاله چاپ شده است. پیوند آن به

قرار زیر است.

کیهان فرهنگی - شهریور ۱۳۷۶ - شماره ۱۳۵

نوشته شده توسط فربود شکوهی - جلوه در ساعت موضوع خبر | لینک ثابت

سلام. سایت دوست مهربانمان آقای مجتبی.م با نام تازه های ادبی غزلی از جلوه را با آغازینه " ای که زنی به تار دل زخمه عاشقانه ای " آورده است.

ببینید و بخوانید

نوشته شده توسط فربود شکوهی - جلوه در ساعت موضوع خبر | لینک ثابت

سلام. سایت سوشلیغا غزلی را با نام چشم در چشم آورده است.

ببینید و بخوانید

نوشته شده توسط فربود شکوهی - جلوه در ساعت موضوع خبر | لینک ثابت

سلام. سایت شبکه جهانی جام جم غزلی از غزلیات جلوه را با نام سرود رهایی آورده است.

ببینید و بخوانید

نوشته شده توسط فربود شکوهی - جلوه در ساعت موضوع خبر | لینک ثابت

چند سال پیش مقاله ای را درباره سرواده خوانی در ژاپن به فارسی برگرداندم و در مجله کیهان فرهنگی چاپ شده است. امروز با لینکش آشنا شدم و برایتان گذاشتم.

ببینید و بخوانید

نوشته شده توسط فربود شکوهی - جلوه در ساعت موضوع خبر | لینک ثابت

سلام. سایت اینترنتی فریاد چند غزل از جلوه را آورده است.

ببینید و بخوانید

نوشته شده توسط فربود شکوهی - جلوه در ساعت موضوع خبر | لینک ثابت